آب آشامیدنی باید بی بو و بی رنگ بوده و مزه آن هم گوارا باشد. غلظت مواد موجود در آب با پخش در میلیون سنجیده می شود که با فرمول جرم حل شونده بر جرم محلول و سپس ضرب آن در ده به توان شش محاسبه می شود.

آب آشامیدنی

چهار عامل اصلی موثر بر ویژگی های آب آشامیدنی

مقدار PH

مقدار Potential of hydrogen )PH) یکی از مهمترین عوامل کنترل کننده و تأثیرگذار بر کیفیت و تصفیه آب بوده که نمادی برای درجه اسیدی یا بازی بودن نمونه آب است. اب طبیعی خنثی دارای PH برابر ۷ است کاهش PH از ۷ تا صفر نشاندهنده گسترش خواص اسیدی و افزایش آن از ۷ تا ۱۴ نشان دهنده خاصیت بازی است. PH اغلب آبهای طبیعی معادل ۶ تا ۸ است. اگر PH کمتر از ۷ و اسیدی باشد، خوردگی تجهیزاتی که در تماس با آب هستند، افزایش یافته و زمانی که PH زیاد و بالاتر از ۷/۵ تا ۸ باشد رسوب کربنات کلسیم به راحتی ایجاد خواهد شد.

مواد جامد معلق در آب آشامیدنی و غیر آشامیدنی

كل مواد معلق در آب را به اختصار TSS مینامند که توانایی جذب توسط یک فیلتر را داشته و میتواند بزرگ یا بسیار ریز و در مقیاس میکرون باشد. همچنین این ذرات ممکن است شامل شن ماسه چوب و یا حتی انواع میکروبها و باکتریها باشند.

مواد جامد محلول در آب

TDS به کل مواد جامد محلول در آب آشامیدنی و غیره که برابر مجموع غلظت مواد آلی و معدنی موجود در آب است، گفته میشود این مواد با فیلتر کردن از آب جدا نشده و فقط پس از تبخیر آب به صورت رسوب باقی میماند وزن رسوب باقیمانده که رابطه مستقیم با هدایت الکتریکی آب هم دارد بیانگر مقدار کل مواد جامد محلول در آب است.

آب خلیج فارس 47000> TDS > 10000
آب شور 10000> TDS > 1000
آب مجاز آشامیدنی 1000> TDS > 500
آب مطلوب آشامیدنی 500> TDS > 100
آب مطلوب صنعتی 100> TDS > 5

به طور مثال رسوب روی مبدلهای حرارتی باعث کاهش راندمان انتقال گرما خواهد شد بررسیها نشان میدهد که حتی لایه بسیار نازک رسوب هم میتواند بازده سطح انتقال گرما را به شدت تحت تأثیر قرار دهد.
جدول زیر نشان دهنده کاهش راندمان انتقال گرما در مبدلهای حرارتی با ضخامت رسوب مختلف است.

سختی کل آب

سختی کل آب به دو دسته سختی پایدار و سختی ناپایدار تقسیم میشود. سختی به وسیله مجموع نمکهای کلسیم و منیزیم در آب بیان میشود. اگر چه که ممکن است این سختی شامل آلومینیوم ،آهن ،منگنز استرانتیم یا روی نیز باشد. سختی ناپایدار (موقت) یا سختی کربناتی (temporary) ناشی از وجود کربناتها و بی کربنات های کلسیم و یا منیزیم در آب است و بر مبنای CaCo بوده و برحسب ppm بیان میشود.

(سختی پایدار دائمی) یا سختی غیرکربناتی (Permanet) نیز از باقیمانده سختی به علت ترکیبات دیگری از کلسیم و یا منیزیم در آب آشامیدنی مانند سولفاتها، کلریدها نیتراتها فسفاتها و یا سیلیکاتهای کلسیم و یا منیزیم به وجود میآیند که کربن در آن دخالت نداشته و بر مبنای CaCo محاسبه و برحسب ppm بیان میشود. البته سختی غیرکربناتی، عامل جدی در تصفیه آب نیست و حلالیت (Solubility) آن تقریباً ۷۰ برابر بیشتر از سختی کربناتی است. جالب است بدانید که در بسیاری از موارد آب میتواند بیش از ppm ۱۲۰۰ سختی غیرکربناتی داشته باشد ولی رسوب سولفات به وجود نیاید. سختی کل در واقع زیر مجموعه ای از TDS ،است ولی به دلیل اهمیت املاح سختی کل در ایجاد رسوب ملاک ارزیابی سختی گیری آب سختی کل است. بنابراین در اکثر مواقع هنگامی که از سختی آب یاد میشود، منظور سختی کل آب است.

سختی بالای آب باعث مشکلاتی خواهد شد که عبارتند از:

خرابی پمپ و شیرآلات
افزایش خوردگی
تشکیل رسوب سخت در جداره لوله ها و مخازن و مبدلهای آب گرم بهداشتی
افزایش افت فشار در لوله ها
کاهش ضریب انتقال حرارت

استفاده از سختی گیری آب آشامیدنی و غیر آشامیدنی  در سیستم دارای مزایایی خواهد بود این مزایا عبارتند از:

کاهش افت فشار سیستم
کاهش هزینه های اولیه
افزایش راندمان تجهیزات
افزایش ضریب انتقال حرارت
کاهش هزینه های تعمیر

از آنجا که آب به عنوان یک حلال بزرگ میتواند گازهای هوا و مواد معدنی درون خاکها و صخره هایی که با آنها در تماس قرار میگیرد را در خود حل کند شرایط محیطی تجهیزات تأسیسات مکانیکی ممکن است عامل ایجاد لجن و جلبک درسیستم باشد.

بنابراین برای تأمین شرایط کنترل و مناسب و مؤثر ،سیستم بایستی کل سیستم و منابع آب آشامیدنی مورد ارزیابی قرار گیرد و برای تمام سیستمها یک برنامه تصفیه آب در نظر گرفته شود. زیرا ممکن است در آنالیز نهایی آن ،سیستم تصفیه آب ضروری تشخیص
داده شود.
باید توجه داشت که کیفیت آب در مناطق مختلف تفاوت داشته و برنامه تصفیه میتواند نسبت به منابع آبی آن منطقه و مواد معدنی موجود در آب، تغییر کند.

دیدگاهتان را بنویسید